جريان سفر رسول خدا به طائف، صبر و تحمل حضرت در امر تبليغ، اخلاق عظيم پيامبر
قاطعيّت آيات قرآن بهيچوجه با ظواهر امر قابل توصيف نبود
و از اين قبيل آيات در قرآن شريف بسيار است. اگر كسي به تاريخ اسلام بالاخصّ دوران بعثت رسول خدا صلّي الله عليه و آله و سلّم در مكّه آشنا باشد بخوبي ميداند كه: اين قاطعيّت آيات قرآن مجيد بهيچوجه من الوجوه با ظواهر امر از غلبه و استيلاي كفّار و مشركين و آزارها و اذيّتهاي آنان چه دربارة خود رسول الله، و چه دربارة كسانيكه ايمان ميآورند، قابل توصيف نيست.
گروهي از مؤمنينِ به رسول خدا همچون خَبّاب بن أرَتّ، و بَلال بنرِباح و پدر عمّار بن ياسر به مُعذَّبين مشهورند؛ يعني شكنجه شدگان بدست كفّار قريش در مكّه بجرم اسلام.
داستان رفتن رسول خدا سه سال در شعب أبي طالب با مسلمين، و تحريم اقتصادي و سياسي و اجتماعي مشركين آنها را، در تاريخ اسلام فصل جداگانهاي دارد.
هجرت مسلمين به حبشه و اقامت طولاني آنها در آنجا، فصل ديگري را در تاريخ اسلام باز ميكند.
بازگشت به فهرست
گفتار مورّخين خارجي، در اينكه پيامبر اسلام به گفتار خودش ايمان داشته است
غالب از مستشرقيني كه در احوال پيامبر اسلام و كيفيّت دعوت و تاريخ او بحث و غور نمودهاند و كتابها و رسالههائي در اين باب نوشتهاند، معتقدند كه: آنحضرت به گفتار خود ايمان راسخ داشت، و حقّاً خود را صاحب وحي و ربط با ملائكه ميدانست؛ و بر حسب اين ايمانِ به وظيفه و مأموريّتش حركت ميكرد.
شيخ محمّد عَبدُه در ذيل آية مباركة:
ءَامَنَ الرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ. [143]
«ايمان آورده است پيغمبر ما به آنچه از ناحية پروردگارش به او نازل شده است؛ و مؤمنين نيز ايمان آوردهاند.»
ميگويد: معني اين آيه آنستكه: تصديق كرد رسول ما به آنچه از جانب پروردگارش در اين سوره و غير اين سوره، از عقائد و احكام و سُنَن و بيّنات و هدايت، به سوي او فرود آمده است. و اين تصديق از روي اذعان و اطمينان دل او بوده است؛ و همچنين مؤمنين از اصحاب او عليهم الرّضوان.
و شاهد بر اين ايمان اثري است كه در نفوس زكيّه و همّتهاي عاليه و اعمال مرضيّة آنان گذارده است. و خداوند بزرگترين شاهد است. û آنگاه ميگويد:
بسياري از دانشمندان اروپائي كه از شؤون مسلمين و علومشان و از سائر شؤون امّتهاي شرقي بحث
ادامه مطلب...
روش حكومتى پيامبر(ص)
يكى از مباحث بسيار بحث انگيز در قرن حاضر مسئله نظام سياسى و نظام اداريِ حكومت پيامبر اكرم(ص) بوده است. ديدگاه برخى اين است كه حكومت پيامبر اكرم(ص) اساساً نظام خاص ادارى و سياسى نداشته است.اين مقاله به روش حكومتى پيامبر(ص) ميپردازد.
يكى از مباحث بسيار بحث انگيز در قرن حاضر مسئله نظام سياسى و نظام اداريِ حكومت پيامبر اكرم(ص) بوده است. ديدگاه برخى اين است كه حكومت پيامبر اكرم(ص) اساساً نظام خاص ادارى و سياسى نداشته است. به اين ديدگاه از جنبه هاى گوناگون ـ خصوصاً كلامى ـ پاسخ گفته اند, اما از زاويه طرح عينيِ نظام سياسى و ادارى پيامبراسلام(ص) كم تر بدين ساحت درآمده اند. نگارنده از كسانى است كه به وجود نظامِ اداريِ كامل و پيشرفته اى در دوران رسول اللّه(ص) اعتقاد دارد, در جهت اثبات اين اعتقاد, با رويكردى تاريخى به شيوه نظام ادارى پيامبر اكرم(ص) پرداخته و با كاوش در لابه لاى صفحات تاريخِ سياسيِ پيامبر اكرم(ص) نمودهاى نظام مستحكم ادارى را به دست آورده است. اين نوشته به اجمال به يكى از مهم ترين اركان در نظام ادارى يعنى عضويابى از ديدگاه اسلام اشاره دارد.
ادامه مطلب...
